Parlez Francais?
Door: Paulien
Blijf op de hoogte en volg de luie fietsers
22 Februari 2008 | Cambodja, Kâmpóng Cham
Pfoe! Bij de ambassade van Laos kwamen we twee Franse fietsers tegen, die fietsen op een tandem. Pierette en Roland. Die zouden we dus wel vaker tegenkomen, want ze gaan dezelfde kant uit.
Heel grappig, op de markt in P.P. kwamen we ze weer tegen, daar kregen we een hand. Vervolgens sliepen we in hetzelfde hotel in Skun en werden we uitgebreid begroet en zojuist kwam ik ze tegen op de markt en kreeg ik zelfs twee zoenen.
Zometeen gaan we de route even doornemen, er zijn verschillende opties.
Moeilijk hoor, in het frans! Al gaat het na een dag of drie al een stuk beter. Het moeilijkste vind ik het omschakelen van engels naar frans, alles raakt door elkaar.
We zijn trouwens nog in Kampong Chom. Vlak voor de wekker ging, moest JW opeens overgeven. Ja, dan gaan we dus geen 80km fietsen! Hij zat al een paar dagen flink verstopt, maar nu ook nog overgeven dus.... We zijn naar een soort clinic geweest, maar daar konden ze vooral een echo maken en veel (verkeerde) medicijnen voorschrijven. Een diagnose hebben ze niet gesteld!
Gelukkig is het met zelf dokteren toch weer een beetje los gekomen. Morgen blijven we nog een dagje hier, even kijken of alles weer goed gaat. Gelukkig is het hier hartstikke lekker, rustig stadje, mooi vlakbij de Mekong en aan de Mekong hebben we een perfect restaurantje, we zijn al bijna thuis hier :)!
Wat ik heel apart vind in dit land is het aanbod op de markt. Net als in India en Marokko, staat alles soort bij soort. Dus als je een drogist zoekt, kun je zoeken tot je een ons weegt, behalve als je precies in de juiste straat bent, dan heb je er opeens wel 10! En zo werkt het met alles, bananen, kleermakers, brommerpoetsers, gekookte mais, enzovoort. Soms gaat het zlefs per dorp! Een heel dorp waar iedereen gekookte mais verkoopt, allemaal naast elkaar. Maar wil je in het volgende dorp een lekkere maiskolf eten, dan zal dat niet gaan, want daar verkoopt iedereen gefrituurde bananenchips. Of houtskool als je pech hebt.... daar hebben we helemaal niks aan :)
Nou, dit was het voor nu, ook even geen foto's. Dit was even een tussendoortje. Nu ga ik mijn Frans weer oefenen met de 'tandemettes'. A bientot!
Heel grappig, op de markt in P.P. kwamen we ze weer tegen, daar kregen we een hand. Vervolgens sliepen we in hetzelfde hotel in Skun en werden we uitgebreid begroet en zojuist kwam ik ze tegen op de markt en kreeg ik zelfs twee zoenen.
Zometeen gaan we de route even doornemen, er zijn verschillende opties.
Moeilijk hoor, in het frans! Al gaat het na een dag of drie al een stuk beter. Het moeilijkste vind ik het omschakelen van engels naar frans, alles raakt door elkaar.
We zijn trouwens nog in Kampong Chom. Vlak voor de wekker ging, moest JW opeens overgeven. Ja, dan gaan we dus geen 80km fietsen! Hij zat al een paar dagen flink verstopt, maar nu ook nog overgeven dus.... We zijn naar een soort clinic geweest, maar daar konden ze vooral een echo maken en veel (verkeerde) medicijnen voorschrijven. Een diagnose hebben ze niet gesteld!
Gelukkig is het met zelf dokteren toch weer een beetje los gekomen. Morgen blijven we nog een dagje hier, even kijken of alles weer goed gaat. Gelukkig is het hier hartstikke lekker, rustig stadje, mooi vlakbij de Mekong en aan de Mekong hebben we een perfect restaurantje, we zijn al bijna thuis hier :)!
Wat ik heel apart vind in dit land is het aanbod op de markt. Net als in India en Marokko, staat alles soort bij soort. Dus als je een drogist zoekt, kun je zoeken tot je een ons weegt, behalve als je precies in de juiste straat bent, dan heb je er opeens wel 10! En zo werkt het met alles, bananen, kleermakers, brommerpoetsers, gekookte mais, enzovoort. Soms gaat het zlefs per dorp! Een heel dorp waar iedereen gekookte mais verkoopt, allemaal naast elkaar. Maar wil je in het volgende dorp een lekkere maiskolf eten, dan zal dat niet gaan, want daar verkoopt iedereen gefrituurde bananenchips. Of houtskool als je pech hebt.... daar hebben we helemaal niks aan :)
Nou, dit was het voor nu, ook even geen foto's. Dit was even een tussendoortje. Nu ga ik mijn Frans weer oefenen met de 'tandemettes'. A bientot!
-
22 Februari 2008 - 13:13
Renske:
Heel fijn steeds wat te horen. Is elke keer een klein kadootje met jullie leuke verhalen. Hoop dat JW snel opknapt. Hier is het herfstig weer. Kan me voorstellen dat je Engels en Frans door elkaar gaat praten.
A bientot en gros bisoux (dikke tuut zeg maar), Renske -
22 Februari 2008 - 14:46
Tante Anna(ke):
Al weer een beetje opgeknapt? J.W. moet maar veel fruit eten en P. maar flink aan de rijst en wit brood. wel vervelend voor jullie hoor!zag reactie v.d. Grupstal. Ben er dinsdag wezen kijken omdat wij er misschien in sept, heen gaan. Mooie locatie hoor!
Geniet nog maar fijn van alles en pas goed op je zelf en elkaar!
Leafs fan jimme tante. -
23 Februari 2008 - 21:15
Tante Frieda:
We hebben net bijgelezen en zijn onder de indruk van wat jullie allemaal meemaken. Morgen hopen we op 14 graden C. Dat is lekker warm! en jullie ploffen daar!! Je zult wel gauw ingepakt zijn met de uitgekiende bepakking. Mis je toch nog dingen? Had je zelf medicijnen meegenomen? Wat leuk dat je en route nieuwe vrienden maakt. Grappig om elkaar telkens tegen te komen. Ja, handjes geven hoort erbij. En nu ben je al bijna familie. Went het frans? Droom je nog in het nederlands? SWEET DREAMS! -
25 Februari 2008 - 04:17
Bennelleke:
Geniet ze in Laos. De hectiek van Cambodja laat je achter je. We blijven jullie volgen. Hopenlijk is JW weer opgeknapt. Het verhaal over de mias komt ons zeer bekend voor. Tot de volgende keer.
Houdoe -
25 Februari 2008 - 13:56
Deborah:
comment ca va avec la maladie de Jan Willem? J'espere qu'il gueris bientot!
groetjes! mijn frans...ook niet perfect!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
