De eerste heuvels en dalen

We zijn nu in Pakse. Iedereen zei dat het een saaie, vieze stinkstad zou zijn, maar het valt ons erg mee. Het is vooral een heel slaperig stadje. We hebben een heerlijk hotel in een soort tuin, naast een riviertje.

Laos is veel netter en georganiseerder dan Cambodja. Naast de wegen staan keurig de plaatsnamen van de dorpen en duidelijke kilometerpalen. Erg gemakkelijk voor ons dus. Net waren we op de markt en die was SCHOON! Echt een hele verbetering. Er zijn ook wel heel veel meer toeristen en we zien ook veel fietsers. Net klaagden er een paar hotelgasten dat het tien jaar geleden veel leuker was.... Ja, dat krijg je ervan, als iedereen naar dezelfde plekken gaat. Nou ja, wij vinden het hier voorlopig heel erg mooi.
De mensen zijn ook erg vriendelijk en reageren veel rustiger op ons. Ze kijken meer en roepen minder. Maar als je stilstaat komen ze wel heel nieuwsgierig naar je toe en de kinderen willen allemaal even op onze fiets zitten. Op Don Det liepen we over een brug met de fiets aan de hand,toen er een jongetje op de fiets kroop. Over de brug gebaarde ik dat hij er weer af mocht. Nee hoor, schudde hij met zijn hoofd, en hij bleef lekker zitten :) Dan nog maar een stukje verder gereden, heel gezellig!

Na Don Det zijn we naar Kiat Ngong gegaan. Eerst 110 km met een busje en ten slotte nog tien kilometer fietsen. Ik was snipverkouden (hoe krijg ik het hier voor elkaar?) en het was een flinke heuvel waar we overheen moesten, dus dat kleine stukje viel me toch nog zwaar :)

Kiat Ngong staat bekend om zijn wetlands en zijn olifanten. De wetlands waren erg droog, maar de olifanten hebben we gezien! Er waren er ongeveer 30 in het dorp en de meesten worden gebruikt om toeristen naar de top van een berg (Phu Asa) te sjouwen. Op die berg staan een soort stenenstapels, alla stonehenge, maar niemand weet waar die voor zijn.
Wij zijn zonder olifant zelf omhoog gelopen, door een heel mooi stukje jungle. Dit was echt jungle, heel groen met hele hoge bomen en junglegeluiden. Geen grote dieren gezien, wel heel veel mooie vlinders.

Jan Willem heeft trouwens eventje los op een olifant gezeten, dus niet in zo'n toeristen-mandje. Hij was 's ochtends vroeg een eindje wandelen, toen hij iemand met olifant tegenkwam, hij mocht wel even mee!

We zaten in een echt 'resort', hartstikke sjiek en toch slecht twee keer zo duur als een gemiddelde hotelkamer. We hadden een eigen huisje, met veranda, olifanten, buffels en kraanvogels voor onze deur en het was heel erg stil, heel mooi. Eén klein minpuntje: Het bed was zo hard als een plank! Alle gasten klaagden erover, maar wij sliepen toch als roosjes ;)\
In het restaurant zag ik een prachtige gekko! Zo'n 25 cm en met allemaalstreepjes op zijn lijf en rode stippels op zijn hoofd.Vooral zijn poottjes met vijf vingers vond ik zo mooi. Hij bleef heel lang zitten, dus we hebben hem goed kunnen bekijken.

In Kiat Ngong (het dorpje) was een feest aan de gang en ze vroegen of we mee kwamen dansen (eigenlijk mee-wiebelen). Gezellig, is dit een trouwfeest? Ja. Oh, wie is er dan getrouwd? Nee, zijn vader is begraven.... ?!
Oh, dat werd dan in elk geval zeer vrolijk gevierd met veel bier en muziek!

Vandaag naar Pakse gefietst. Nu bleek ook waarom de heenweg zo zwaar was, we sjeesden nl. met 40-50km weer terug naar de hoofdweg! Het gekke is dat het ontzettend moeilijk te zien of te merken is of een weg nu omhoog, dan wel omlaag gaat. Heel raar!

Voor morgen weten we in elk geval zeker dat we alleen maar omhoog gaan. We gaan naar Paksong, dat ligt op het Bolavenplateau. 1000 meter hoog met koffieplantages en bergvolken. De weg is 50km lang en stijgt aan 1 stuk door heel langzaam. Ben benieuwd hoe dat gaat!

Tot volgende keer!

PS dat dorp van Bhudda's lost children ligtin Thailand, dus dat hebben we nog niet gezien. Wel heel veel monniken in mooie oranje gewaden. Heel vaak onder een parapluutje!